Het gaat om de inhoud!

Door Kris Van Dijck op 18 januari 2014, over deze onderwerpen: Kleuterschool en basisonderwijs, Secundair onderwijs

In De Standaard van donderdag 16 januari stellen vier professoren van drie Vlaamse universiteiten dat alle scholen zouden moeten verplicht worden om te hervormen. Dat ze de hervorming van het secundair onderwijs verengen tot het al dan (verplicht) evolueren tot domeinscholen is betreurenswaardig.

De hervorming van het secundair onderwijs zit hem niet - en zeker niet in de eerste plaats - in de structuren. Het gaat hem niet over het feit of een school al dan niet een domeinschool wordt. Het gaat om de inhoud. Het masterplan hervorming secundair onderwijs gaat uit van de sterktes van ons onderwijs, en biedt een antwoord op de zwaktes en uitdagingen. Om die te bestrijden worden er tal van maatregelen genomen, startend in het kleuter en lager onderwijs en daarop verder bouwend in het hoger onderwijs, én de aansluiting op de arbeidsmarkt. Het gaat over taal. Over wetenschap en techniek. Het gaat over oriëntering en certificering. Het gaat over verdieping, remediëring en kennis en vaardigheden. Het gaat over het verminderen van het aantal studierichtingen en over de afstemming daarvan op het hoger onderwijs, de arbeidsmarkt of beiden. Met die hervormingen zullen alle scholen te maken krijgen. Het zijn slimme maatregelen.

Waartoe scholen niet verplicht worden, is om zogenaamde domeinscholen te worden. Dat zou willen zeggen dat er enkel nog scholen zouden kunnen bestaan die binnen een belangstellingsgebied alle studieniveaus aanbieden. Dat is waanzin. Scholen die dat niet doen leggen helemaal geen hypotheek op de versterking van ons secundair onderwijs. 

Die verplichting als oplossing van alles is kortzichtig, komt uit een ivoren toren en was voor de N-VA een breekpunt. We hadden daar goede redenen voor. Om het met de woorden van Hellmut Walters te zeggen: een utopist ziet het paradijs, een realist het paradijs en de slang. 

Het pedagogische bezwaar: je zal als kind maar in een domein(school) zitten waarvan je na een tijdje beseft dat het toch niet je ding is. Er is dan maar 1 oplossing: een nieuwe school zoeken, want jammer genoeg biedt jouw verplichte domeinschool niets anders meer aan. De kans bestaat dat je dan toch maar blijft zitten in die school voor je vrienden – begrijpelijk. 

En het praktische bezwaar. De meeste TSO en BSO – 'arbeidsmarktgerichte' zo u wil- studierichtingen, en toch zeker die waaraan we nood hebben, kunnen niet anders ingericht worden dan met een stevig daartoe uitgeruste infrastructuur: werkhallen en labo’s. Hoe gaan we dat praktisch, zowel infrastructureel als budgettair organiseren? Massaal bijbouwen? En waar? En met welk geld? Of maken we de reguliere wachtlijst nog wat langer en doen we alsof er geen capaciteitsproblemen meer zijn? Het laatste wat we willen is toch dat een school dan maar studierichtingen gaat aanbieden, omdat "het domein" het verplicht, maar waar men eigenlijk niet de expertise voor heeft. Ergo, waarvan de kwaliteit te wensen overlaat. Neen, het zijn niet de structuren die het verschil zullen maken. Wel de inhoud, en wie die inhoud aanbiedt. Dus laat ons op dat vlak ambitieus zijn.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is